ตอนที่ 647 มื้อด่วนแสนรีบเร่ง ขนของกลับเต็มคัน

หลังจากเบียดเสียดกันลงลิฟต์มาได้อย่างทุลักทุเล พวกเขาก็ข้ามถนนเล็กๆ ไปแต่ยังไม่ทันได้เข้าห้าง หวังเหล่ยก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาด่าทอหยอกล้อกับหวงจื้อเฉียง ส่วนหลิวปินญาติผู้น้องร่างอ้วนที่รั้งท้ายคอยถือของยังลงมาไม่ถึง ทุกคนจึงพากันไปยืนจุดบุหรี่รออยู่ใต้ร่มไม้

หวังเหล่ยเก็บโทรศัพท์พลางลูบผมที่เห็นชัดว่าต้องไปตัดได้แล้ว "ไอ้อ้วนหวงมันบ่นกับผมใหญ่เลยครับ บอกว่าหุ้นที่มันซื้อช่วงนี้ดิ่งลงทุกวัน บอกว่าแม่งเอ๊ย เงินที่ตรากตรำทำงานเหนื่อยแทบตายหามาได้ ยังไม่พอให้ขาดทุนในพอร์ตเลย ฮ่าฮ่าฮ่า..."

พอกลั้วหัวเราะเสร็จก็สูบบุหรี่อีกสองสามคำเพื่อล้างคอ หวังเหล่ยอารมณ์ดีไม่น้อย "ไอ้อ้วนหวงมันบอกว่าไปกินร้านอาหารหูหนานร้านเดิมดีกว่า ยังไงก็ไม่ไกล เดี๋ยวเราขับรถไปรับมันหน่อยเถอะว่ะ แม่งเอ๊ย คันเดียวคงนั่งไม่พอ เจ้าอ้วนคนนั้นตัวเปลืองที่ชะมัด"