ตอนที่ 110 หยางเซิ่ง

วินาทีที่ไฟฟอลโลว์ส่องลงมา หยางเซิ่งยืนอยู่กลางเวที หัวใจเต้นแรงราวกับถูกใครบีบแน่นแล้วปล่อย

เขาได้ยินเสียงตะโกนเรียกชื่อตัวเองดังกึกก้องมาจากที่นั่งผู้ชม—"หยางเซิ่ง!!! หยางเซิ่ง!!!"

คลื่นเสียงซัดกระหน่ำลงมาจากรอบทิศทางพร้อมกัน กระทบเข้ากับแก้วหู ก่อนจะแล่นปราดไปตามแนวกระดูกสันหลังจรดปลายเท้า สู่พื้นเวทีเบื้องล่างที่เริ่มอุ่นขึ้นเล็กน้อย