ตอนที่ 120 ก็ดีเหมือนกัน

เหอซฺวี่ "..."

"วันนั้นในโรงอาหารที่ผมพูดกับอาจารย์ว่า 'อาจารย์จะเอาตัวเองเป็นบรรทัดฐานแล้วเรียกร้องให้ทุกคนทนได้เหมือนตัวเองไม่ได้นะ' — ผมมันงี่เง่าเองใช่ไหมครับ?! ผมพูดจาแบบนั้นกับอาจารย์ออกไปได้ยังไง!" เสิ่นอีเหิงยิ่งพูดยิ่งขึ้นเสียง น้ำเสียงเจือสะอื้นและเต็มไปด้วยความสำนึกผิดอย่างสุดซึ้ง

"ที่อาจารย์ด่าก็เพราะหวังดีกับพวกเขา! ที่ด่าผมก็เพราะหวังดีกับผม! แต่ผมกลับไปโทษว่าอาจารย์ด่าแรงเกินไป!"