ตอนที่ 234
ตอนที่ 234 ความผิดของผม
minibunny · 7,068 ตัวอักษร
แสงไฟตรงทางเดินสลัวกว่าในห้องซ้อม
เหอซฺวี่ไม่ได้หันกลับไปมองประตูที่แง้มอยู่ด้านหลัง และไม่ได้รีบร้อนไปซื้อช็อกโกแลตร้อนให้เอียน
เขาเพียงเดินนำไปที่ม้านั่งยาวตรงสุดทางเดิน ขยับตัวเปิดทางให้ แล้วรอจนเอียนนั่งลงเอง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น