ตอนที่ 352 ก็ดีเหมือนกัน

เสิ่นอีเหิงกับหานอวี่เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกัน

"ที่ว่า 'ตอนนี้ดูฉลาดขึ้นเยอะ' นี่หมายความว่ายังไงครับ" เสิ่นอีเหิงวางตะเกียบพาดไว้บนขอบชาม สีหน้าเหมือนคนสำลักคำพูด "อาจารย์พูดแบบนี้ เมื่อก่อนพวกเราดูทึ่มมากเลยเหรอครับ"

"นายคิดว่าไงล่ะ" เหอซฺวี่พุ้ยข้าวเข้าปากหนึ่งคำ เคี้ยวอยู่สองทีแล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "เมื่อก่อนนายแย่งหมูตุ๋นน้ำแดงแพ้หานอวี่ก็วิ่งมาร้องฟ้องฉัน ฟ้องเสร็จหันหลังกลับไปก็ไปคลุกคลีตีโมงอยู่กับเขาอีก หานอวี่ก็เหมือนกัน ปากก็พูดว่า 'มือช้าเองแล้วจะโทษใคร' วันต่อมากลับตักเนื้อเพิ่มมาอีกที่หนึ่งแล้วแอบเอาไปวางไว้ในถาดของหมอนั่น ทำเป็นเนียนว่าป้าโรงอาหารให้แถมมา พวกนายสองคนคิดว่าฉันมองไม่เห็นหรือไง"