ตอนที่ 378 เมาเรือ 2.0

ซุนจั๋วหางนั่งกระสับกระส่ายอยู่ข้างๆ อยากจะช่วยแต่ก็ไม่รู้ว่าควรทำอะไรดี

เขาลังเลอยู่สองวินาที ก่อนจะถอดเสื้อคลุมของตัวเองออกมาพับแล้วยื่นให้ "พี่เหอซฺวี่ พี่เอาอันนี้รองไว้สิครับ หนุนไว้จะได้สบายขึ้นหน่อย"

เหอซฺวี่ไม่ได้เงยหน้าขึ้น ทว่ายื่นมือข้างหนึ่งออกไปรับเสื้อคลุมตัวนั้นมา กอดเอาไว้แนบอก เสียงอู้อี้ฟังไม่ถนัดดังรอดออกมาจากเนื้อผ้า "...ขอบใจนะ"