ตอนที่ 137 เป็นบ้า

"ตุ้บ" หม่าเซิ่งฮ่าวทรุดเข่าลงกับพื้น เขากลัวจนแทบสิ้นสติไปแล้วจริง ๆ

"คุณชายเซียว ประธานเซียวครับ! ผมผิดไปแล้ว ยกโทษให้ผมด้วยเถอะครับ! ขอร้องล่ะครับ เมื่อกี้มันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดเท่านั้นเอง!" หม่าเซิ่งฮ่าวพยายามเอื้อมมือไปคว้าขาของเซียวเฟิง แต่ถูกพั่วจวินใช้กระบองปราบจลาจลชี้หน้าไว้ จนไม่กล้าขยับเข้าไปแม้แต่ก้าวเดียว

"แกรู้สึกผิดงั้นเหรอ? เปล่าหรอก แกแค่กลัวต่างหาก วางใจเถอะ แค่ไสหัวออกไปจากไห่เฉิง แกก็ยังมีชีวิตรอดได้" สีหน้าของเซียวเฟิงเรียบเฉย ราวกับเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับตัวเขาเลยสักนิด