ตอนที่ 232 ชองตีส

ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง บริกรก็นำไวน์แดงที่เปิดพักไว้จนได้ที่ พร้อมอาหารทยอยขึ้นโต๊ะ

เซียวเฟิงต้องยอมรับว่าแม้ร้านนี้ราคาจะไม่เบา แต่รสชาติดีสมราคาจริงๆ ดูได้จากอะไรน่ะเหรอ? ก็ตั้งแต่จานอาหารวางลงโต๊ะ เจี่ยงลู่ก็ไม่พูดไม่จาอีกเลย เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินท่าเดียว

มีอยู่สองสามครั้งที่เกือบจะติดคอ ถึงขั้นต้องรีบกระดกไวน์ลาฟิตตามไปช่วยกลืน