ตอนที่ 262 เว่ยหมิง

แต่เซียวเฟิงไม่ได้ใส่ใจสักนิด ตบก็ตบไปแล้ว ตระกูลเว่ยของพวกแกจะทำอะไรฉันได้?

สุดท้ายเว่ยเทาก็ยังต้องออกมาต้อนรับเขาอย่างนอบน้อมอยู่ดี แน่นอนว่าเว่ยเทาคิดได้ แต่คนอื่นอาจยังทำใจไม่ตก และคนที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุดในตอนนี้ก็คือเว่ยจิ่ว เมื่อเห็นคนรุ่นเดียวกันกับเหล่าผู้อาวุโสพากันจ้องเซียวเฟิงตาเขม็ง เว่ยจิ่วก็กลัวเหลือเกินว่าเซียวเฟิงจะลงมือซัดคนกลุ่มนี้จนน่วม แล้วคนที่ต้องลำบากคอยตามเช็ดตามล้างก็คงไม่พ้นตัวเขาเอง

"ทำไมหรือครับ? เห็นหน้าผมแล้วขัดหูขัดตากันขนาดนั้นเลย?" เซียวเฟิงแย้มยิ้ม มองดูทุกคนด้วยท่าทีไร้พิษภัย