ตอนที่ 345 ฝันไปเถอะ!

เมื่อเห็นดังนั้น ซูหย่าก็รีบกระชับเสื้อคลุมอาบน้ำแล้วเตรียมเปิดประตูหนีออกไป เพราะอย่างไรเสียห้องเพรสซิเดนเชียลสวีตนี้ก็อยู่บนชั้นยี่สิบแปด ต่อให้เธออยากรนหาที่ตายแค่ไหน ก็ไม่มีทางคิดกระโดดหน้าต่างออกไปแน่

แต่ก่อนที่ซูหย่าจะพุ่งไปถึงประตู เงาร่างสายหนึ่งก็วูบผ่านหน้าเธอไป จากนั้นเซียวเฟิงก็มายืนขวางหน้าประตูใหญ่พร้อมกับมองเธอด้วยรอยยิ้มพราย

"อ้าว? ไหนเธอบอกเองไม่ใช่เหรอว่าคืนนี้เธอเป็นของฉันน่ะ? เงินนั่นฉันก็จ่ายให้นักแสดงที่เธอจ้างมาไปแล้วด้วย รับเงินไปแล้วก็ต้องทำงานให้คุ้มสิ"