ตอนที่ 442 เสียหน้าไม่ได้แล้ว

ยามนี้อู๋ฉือเลือดขึ้นหน้าจนไม่สนใจเลยว่าอู๋เผิงตกอยู่ในสถานการณ์แบบไหน เขาลุกพรวดขึ้นมาจ้องหน้าอู๋เผิง "พ่อ! ถ้าพ่อไม่ช่วยผม ผมจะโทรตามแม่มา!"

อู๋เผิงเบิกตากว้าง ชี้นิ้วสั่นระริกใส่ลูกชาย "แก! ไอ้ลูกทรพี!"

อู๋ฉือไม่สนใจอู๋เผิงแม้แต่น้อย เขารีบกดโทรศัพท์หาจางรั่วหลานผู้เป็นแม่ทันที "แม่! ช่วยผมด้วย รีบมาที่มหาวิทยาลัยเร็วเข้า ผมโดนคนรังแก แถมพ่อยังไม่ยอมช่วยผมอีก"