ตอนที่ 456 ผู้ชนะเป็นราชา ผู้แพ้เป็นโจร

ขณะที่เซียวเฟิงกำลังประจันหน้ากับชายชราขั้นฮว่าจิ้งขั้นกลางทั้งสองคน จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงเงาร่างหนึ่งที่โผล่พรวดขึ้นมาทางด้านหลัง ทว่าเป้าหมายกลับไม่ใช่เซียวเฟิง หากแต่เป็นลั่วหนานจือ

"มารดามันเถอะ หมาแก่ เล่นนอกกติกาใช่ไหมวะ?! ฉันว่าแกคงเบื่อมีชีวิตอยู่แล้ว!" เซียวเฟิงออกแรงที่สองมือ ชายชราขั้นฮว่าจิ้งขั้นกลางทั้งคู่กรีดร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด แขนทั้งสองข้างถูกบิดจนกลายเป็นเกลียวเชือกในพริบตา

เสี้ยววินาทีที่ชายชราขั้นตานจิ้งยื่นมือออกไปเกือบจะคว้าตัวลั่วหนานจือได้ ลั่วหนานจือรู้สึกเพียงสายลมวูบหนึ่งพัดผ่านหน้า จากนั้นร่างนั้นก็กระเด็นลอยละลิ่วกลับไป