ตอนที่ 145
ตอนที่ 145 หนึ่งเพื่อทุกคน ทุกคนเพื่อหนึ่ง
minibunny · 6,481 ตัวอักษร
ความทรงจำพลันวกกลับไปยังเกาะลอยฟ้าที่เต็มไปด้วยเพียงพอนขาว เงาดำร่างแล้วร่างเล่าที่วิ่งหนีเตลิด...
กล่องไม้ขนาดเท่าฝ่ามือที่เงาดำเหล่านั้นทิ้งไว้
เขานึกถึงตอนที่ตัวเองหยิบกระดาษแผ่นนี้ออกมาจากกล่อง ลายมือบิดเบี้ยวจนนับไม่ถ้วนบนนั้น ตัวหนังสือสีแดงเลือดที่ดูอ่อนแรงเหล่านั้น
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
