ตอนที่ 231
ตอนที่ 231 คนคุ้นเคย
minibunny · 7,389 ตัวอักษร
ทว่าเมื่อเขาขมวดคิ้ว
เพ่งมองอีกครั้ง เงาดำสายนั้นก็หายไปแล้ว
ตรงช่องหน้าต่างว่างเปล่า มีเพียงผ้าม่านขาดวิ่นผืนหนึ่งสะบัดพลิ้วช้าๆ ไปตามลม
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
