ตอนที่ 292 มีแต่ต้องอดตายงั้นเหรอ

หัวหน้าหม่าถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ตบไหล่หลินหยาง บนใบหน้าเริ่มมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นมาบ้าง

หลินหยางมองดูจุดที่ควันดำจางหายไป หินก้อนใหญ่ในใจหล่นวูบลงไปครึ่งหนึ่ง

เขาแบ่งน้ำมนต์ขวดนั้นออกเป็นส่วนย่อย บรรจุลงขวดเล็กๆ แจกจ่ายให้คนละขวดทันที