ตอนที่ 410 อิสรภาพ

ใบหน้าของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยเมือกเหนียวสีน้ำตาลแกมเหลือง สีหน้าบิดเบี้ยว ราวกับโทสะที่สะกดกลั้นมานานหลายสิบปีระเบิดออกมาในที่สุด

"ไอ้สารเลว! มึงบงการกูมานานแค่ไหนแล้ว! มึงมันสมควรตายจริงๆ!"

เขาชักมีดออกอย่างแรง แล้วฟันลงไปอีกครั้ง!