ตอนที่ 503 ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป

สองวันต่อมา ฉินหลินหรงกับลวี่อิงหรงก็ขึ้นรถไฟเดินทางกลับบ้าน จังหวะที่ก้าวขึ้นรถ ฉินหลินหรงหันกลับไปมองจวิ้นซาอีกครั้ง เหมือนอย่างที่หลี่เจ๋อโย่วเคยทำตอนจากไป

ท้องฟ้ามืดครึ้ม สายฝนโปรยปรายลงมาบางเบา

บนขบวนรถไฟอันจอแจคลาคล่ำไปด้วยนักศึกษาและคนทำงานต่างถิ่น ทุกคนต่างมุ่งหน้ากลับบ้านด้วยความตื่นเต้น เสียงพูดคุยหลากสำเนียงท้องถิ่นดังระงมไปทั่วโบกี้