บทที่ 247 วาระสุดท้ายของหลินว่านชิง

เมื่อเย่เฟิงกล่าวสุนทรพจน์จบ เสียงปรบมือด้านล่างเวทีก็ดังกึกก้องยาวนานไม่ขาดสาย

โดยเฉพาะพนักงานของบริษัทสาขาทั้งสามแห่งที่เคยอยู่ใต้ร่มเงาของตระกูลเย่ สายตาที่มองไปยังเย่เฟิงเปี่ยมล้นไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธา

ในอดีตตอนที่ยังสังกัดตระกูลเย่ สวัสดิการแม้ไม่ได้แย่อะไร แต่เงินเดือนแทบจะถูกตีกรอบตายตัว บางครั้งคนคนเดียวยังต้องแบกรับงานของหลายคนด้วยซ้ำ