บทที่ 251 ภาระหน้าที่แห่งบ้านเมืองและแผ่นดิน

เมื่อเย่เฟิงถือยาอายุวัฒนะสองเตารวมสิบเม็ดเดินออกมาจากห้องปรุงยา พลังปราณภายในมหาเรือนเซียนดูราวกับถูกกลิ่นหอมของเม็ดยาดึงดูด มันลอยวนเวียนรอบกายเขาอยู่นานไม่ยอมจางหาย

ยาอายุวัฒนะห้าริ้วลายซึ่งมีคุณภาพสูงสุดนั้นกลมมนขาวผ่อง ลวดลายยาพาดพันราวกับเมฆาคล้อยสีทองสุกสกาว เพียงแค่สูดดมเบาๆ ก็รู้สึกได้ว่าเส้นชีพจรทั่วร่างปลอดโปร่ง แม้แต่อายุขัยก็คล้ายจะเพิ่มพูนขึ้นอย่างเงียบงัน

หลิวอวิ๋นซีประคองยาอายุวัฒนะสามริ้วลายไว้หนึ่งเม็ด ดวงตาเป็นประกายจ้องมองเย่เฟิงด้วยความเลื่อมใสระคนยินดี