บทที่ 335 มุ่งหน้าสู่ มิติวันสิ้นโลก

แสงสีม่วงทองบนแท่นฝ่าด่านเคราะห์ค่อยๆ หดเล็กลงและเลือนหายไป เย่เฟิงค่อยๆ ลืมตาขึ้นหลังจากสติสัมปชัญญะกลับคืนสู่ร่างจริง

ภายในดวงตาล้ำลึกคู่นั้น เวลานี้กลับเจือแววกร้านโลกอย่างยากจะอธิบาย

ราวกับว่าในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงชั่วพริบตาเดียว เขาได้ผ่านพ้นชีวิตมาหลายสิบปี