บทที่ 383 คาดการณ์ไว้ไม่ผิดจริงๆ

อวิ๋นจงจื่อพูดจบก็นำเฉินจื้อสงกับกุ๋นอวิ๋นคุมตัวจางฉีที่ถูกอาวุธเวทสะกดไว้หันหลังเดินจากไป

เสียงร้องขอความเมตตาของจางฉีค่อยๆ แว่วไกลออกไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็เลือนหายไปในสายลมยามค่ำคืน

หวังซวงนำศิษย์ ‘สำนักเสวียนชิง’ อีกสามคนที่เหลือยืนนิ่งอยู่กับที่ ใบหน้าของพวกเขาซีดเผือด เหงื่อเย็นผุดท่วมร่าง