บทที่ 112 ย้ายบ้านให้หมาป่ากับเต่า!

หลังจากคลอเคลียกันอยู่พักใหญ่ เสี่ยวอวี่ก็วางอุ้งเท้าลงบนพื้นอย่างพึงพอใจ ถือว่าการทักทายเสร็จสิ้น

ฟางเหย่ลูบหัวหมาป่าทั้งสองตัวข้างกายพลางหัวเราะ “เอาล่ะ เด็กๆ ขึ้นรถกัน!”

เฮยถ่านยังงงๆ ไม่ค่อยเข้าใจนัก มันเงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง ฟางเหย่เลยย่อตัวลงแล้วสอดมือเข้าไปใต้รักแร้ของเฮยถ่าน อุ้มมันขึ้นมาเหมือนอุ้มสุนัขไม่มีผิด