บทที่ 116 เสือน้อยดุแบบเด็กน้อย!

ฟางเหย่อุ้มปิงเกาลงจากชั้นบนแล้ววางลงบนพื้น เขาเดินถอยหลังล่อให้ปิงเกาวิ่งตาม ซึ่งเจ้าลูกเสือน้อยก็เริ่มก้าวขาออกวิ่งตามมาติดๆ

ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นจ้องเขม็งไปที่ฝีเท้าของฟางเหย่ หางเรียวยาวแกว่งไปมาอย่างอารมณ์ดี ร่างเล็กๆ ขยับดุ๊กดิ๊กไปมา

แม้จะยังเดินเซไปบ้าง แต่มันก็เดินได้คล่องกว่าตอนออกมาทำกิจกรรมครั้งก่อนๆ เยอะเลย!