บทที่ 122 กางปีกโผบิน

ผมพานกแก้วมาคอว์ทั้งหลายมายังลานกว้างของสวนสัตว์!

ตรงนี้ทัศนวิสัยกว้างไกล ส่วนใหญ่เป็นสนามหญ้า ไม่มีอะไรมาบดบังมากนัก นับว่าเป็นจุดที่เหมาะแก่การปล่อยบินที่สุดแล้ว

หากไปปล่อยในที่ที่ต้นไม้หนาแน่นหรือท่ามกลางตึกสูงระฟ้า นกแก้วที่เพิ่งบินออกไปอาจจะงงทิศทาง มองไม่เห็นเงาเจ้าของ สุดท้ายก็บินเตลิดหายลับไปไม่กลับมา