บทที่ 161 น่ารักแถมน่าสงสาร!

ฟางเหย่หยิบยกตำนานมาเล่าอย่างออกรส "เป็นเวลานานมากที่นกเค้าแมวถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความอัปมงคลในความเชื่อพื้นบ้าน เป็นนกที่ทำให้คนหวาดกลัวและรังเกียจ เรียกกันว่า 'นกผี' คำพังเพยที่เกี่ยวข้องล้วนแต่มีอคติและแฝงความดูถูกทั้งนั้นครับ"

"ไม่ว่าจะเป็น 'นกผีเข้าบ้าน เรื่องดีไม่มีมา' หรือ 'คนแบบไหนก็เลี้ยงนกแบบนั้น' อะไรประมาณนี้ล่ะครับ"

"เรื่องเสียงหัวเราะของนกเค้าแมวนี่มีตำนานเล่าว่า เวลาคนป่วยเรื้อรังได้ยินเสียงมันหัวเราะที่หน้าต่าง จริงๆ แล้วมันกำลังนับคิ้วอยู่ครับ พอเมื่อไหร่ที่มันนับคิ้วครบ คนป่วยคนนั้นก็จะตาย ในนิยายเรื่อง 'กระบี่เย้ยยุทธจักร' ก็มีฉากแบบนี้ครับ ตอนที่เล่งฮู้ชงบาดเจ็บสาหัส ลกต่ายะมาดูแลตอนกลางคืน พอได้ยินเสียงนกเค้าแมวร้องก็ตกใจ รีบใช้นิ้วแตะน้ำลายแล้วป้ายไปที่คิ้วของเล่งฮู้ชง เพื่อให้นกเค้าแมวนับคิ้วไม่ถูกนั่นแหละครับ"