บทที่ 174 ขั้นสุดของการนั่งกินแตงดูดราม่า

ตอนนี้ฟางเหย่อยู่ที่ด้านหลังสระน้ำ เขาอยากจะเดินไปที่ด้านหน้าสระเพื่อให้ใกล้กับนักท่องเที่ยวหน้ากำแพงกระจกมากขึ้น จะได้ให้ทุกคนเห็นภาพเสือกินแตงโมได้ชัดๆ

ทว่าปิงเกากลับงับรองเท้าแตะของเขาไว้ เขาสะบัดเท้าอยู่หลายครั้งก็ไม่หลุด เจ้าเสือขาวน้อยสะบัดหางไปมาอย่างอารมณ์ดี ราวกับแมวขี้อ้อนตัวหนึ่ง มันคงคิดว่ากำลังเล่นเกมกับเขาอยู่แน่ๆ

นักท่องเที่ยวต่างตาเป็นประกาย ชอบใจกันยกใหญ่ "ลูกเสือขาวตัวนี้ขี้อ้อนจัง เหมือนแมวที่บ้านฉันเลย เวลาอยากเล่นด้วยทีไรชอบมาเกาะขาแบบนี้ตลอด!"