บทที่ 185 ต้อนรับลิงลีเมอร์หางแหวน

ฟางเหย่อธิบายต่อ “จริงๆ ไม่ต้องกังวลขนาดนั้นครับ งูในสวนสัตว์เจอคนบ่อยกว่าที่คนเจองูเสียอีก ผ่านอะไรมาเยอะจนชินแล้ว เวลาเจ้าหน้าที่เข้าไปทำความสะอาดพวกมันเลยนิ่งมาก ไม่เหมือนงูในป่าที่โมโหง่ายครับ

ปกติแล้วจะทำความสะอาดตรงหน้าพวกมันเลยก็ไม่มีปัญหา แค่พวกมันแลบลิ้นสัมผัสรับรู้ว่า ‘อ้อ… ไม่ใช่อาหารนะ’ ก็จะไม่มีปฏิกิริยาอะไรมาก เว้นแต่ว่าตัวเราจะมีกลิ่นอาหารไปกระตุ้นมัน แค่คอยดูระยะห่างให้ดี รักษาระยะไว้ก็ไม่โดนโจมตีแล้ว ส่วนงูพิษบางชนิดที่ชอบอยู่ในรู ถ้าเจออันตรายมันก็จะมุดรูหนีไป เราก็แค่หาอะไรมาปิดปากรูไว้แล้วค่อยทำความสะอาด ก็ไม่มีปัญหาแล้วครับ หรือถ้าเจ้างูไม่ได้กลัวคน แต่คนดูแลดันกลัวงู ก็แค่กระตุ้นมันสักนิด เอาไม้เขี่ยๆ พอเจ้างูรู้สึกรำคาญที่โดนรบกวนมันก็จะเลื้อยเข้ารูไปเอง”

สมัยก่อนสวนสัตว์มักจะออกแบบโซนงูพิษให้มีพื้นที่หลังฉากไว้ด้วย เพราะตอนนั้นคนยังไม่ค่อยเข้าใจพฤติกรรมงูเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นแล้วครับ วิธีควบคุมพฤติกรรมพวกมันมีตั้งเยอะ ไม่ว่าจะให้อาหารหรือทำความสะอาด ก็ไม่จำเป็นต้องย้ายงูออกมาจากตู้ เปิดตู้แล้วจัดการข้างในได้เลย จริงๆ แล้วอันตรายไม่ได้สูงอย่างที่คนทั่วไปคิดหรอกครับ