บทที่ 200 จริงลวงประสาน

"ทาดา! ยินดีด้วยนะหนูน้อย ตอบถูกแล้วครับ!"

"เอ๊ะ? เอ๊ะ?" "เป็นไปไม่ได้น่า!"

คนที่เมื่อครู่ยังยืนยันหนักแน่นว่านกยูงบินไม่ได้พากันหน้าแตกไปตามๆ กัน