บทที่ 250 ข่าวน่ายินดีที่คาดไม่ถึง

ถึงแม้ว่าหมูป่าชานมจะไม่ได้บาดเจ็บสาหัสอะไร แค่เข่าถลอกนิดหน่อย แต่กว่าจะเตรียมการทุกอย่างเสร็จ มันก็ยังต้องอยู่ที่สวนสัตว์ต่อไป

สองสามวันต่อมา ฟางเหย่ส่งพนักงานไปสอบถามตามหมู่บ้านรอบๆ เมืองหลินไห่ว่ามีหมูป่าปรากฏตัวที่ไหนบ้าง แล้วจะไปติดตั้งกล้องอินฟราเรดในบริเวณที่มีหมูป่า รวมถึงไปคุยกับผอ.ตู้จากกรมป่าไม้ประจำเมือง เพื่อปรึกษาเรื่องการป้องกันและมาตรการชดเชยค่าเสียหายจากหมูป่า

ผอ.ตู้พยักหน้าหงึกๆ เมื่อได้ยินฟางเหย่พูดถึงคุณค่าทางนิเวศวิทยาของหมูป่า และแสดงความเห็นด้วยอย่างยิ่ง แต่พอพูดถึงเรื่องการชดเชยให้ชาวนา สีหน้าเขาก็เริ่มลำบากใจ แม้จะอยากช่วยฟางเหย่ แต่หมูป่าไม่ใช่สัตว์คุ้มครองระดับประเทศ และทางหน่วยงานก็ไม่มีงบสำหรับเงินชดเชยส่วนนี้