บทที่ 275 ร้านอาหารสัตว์สุดฮีลใจ

ดึงสติกลับมาได้ หลินฮ่าวก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาว่า "จู่ๆ ก็นึกถึง 'บันทึกแดนดอกท้อ' ขึ้นมาเลยแฮะ รู้สึกเหมือนตอนนี้เรากำลังอยู่ในแดนลับแลไม่มีผิด!"

บรรยากาศภายในโซนสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกเป็นป่าฝนเขตรกชัช แต่พอออกมาข้างนอก ทัศนวิสัยก็เปิดกว้างขึ้นทันที แสงแดดดูสว่างไสวขึ้นมาก มีลำธารใสสะอาดไหลเอื่อยๆ และกลิ่นหอมของดอกหอมหมื่นลี้ที่พัดมากระทบจมูก ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดแบบนี้ทำเอาใจสั่นไหวอย่างรุนแรงเลยทีเดียว!

หันไปมองข้างๆ ก็เห็นนักท่องเที่ยวที่เพิ่งเดินออกมาตกอยู่ในสภาวะเดียวกับพวกเขาเมื่อครู่ คือได้แต่เบิกตากว้างมองทิวทัศน์เบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย