บทที่ 376 กินไผ่แล้ว!

ก่อนจะเคลื่อนย้ายกรงขนส่งไปยังส่วนหลังของโซนหมีแพนด้า ทุกคนต้องจัดการฆ่าเชื้อตัวเองเสียก่อน เพราะการเข้าโซนหลังบ้านจำเป็นต้องผ่านขั้นตอนฆ่าเชื้อทุกครั้งอยู่แล้ว

ตัวแรกที่ถูกปล่อยออกมาคืออวิ๋นตั่ว มันยังคงขดตัวอยู่ที่มุมกรงขนส่ง ถึงแม้ประตูจะเปิดออกแล้วแต่มันก็ยังไม่ยอมขยับ จมูกฟุดฟิดดมกลิ่นไปทั่ว สภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยทำให้มันกลัวจนไม่กล้าก้าวออกมา

หมีแพนด้าเกิดมาพร้อมภาวะสายตาสั้นรุนแรง มองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ชัดเจนแค่ในระยะไม่กี่เมตรเท่านั้น เกินสามเมตรไปก็แยกเพศไม่ออก ห้าเมตรขึ้นไปยิ่งไม่ต้องพูดถึง แยกไม่ออกด้วยซ้ำว่าเป็นคนหรือเป็นสัตว์ โลกในสายตาของพวกมันจึงเป็นภาพเบลอๆ และเพราะสายตาที่ไม่ดีนี่แหละ ที่ทำให้พวกมันชอบร่วงลงมาจากต้นไม้หรือตกจากจุดต่างๆ จนคนมองว่าพวกมันดูเปิ่นๆ ซื่อๆ อย่างไรก็ตาม ประสาทสัมผัสการดมกลิ่นของหมีแพนด้านั้นไวมาก