บทที่ 420 เรื่องเล่าของผีเสื้อโมนาร์ก

"การจะผลักดันให้รัฐบาลออกกฎหมายควบคุมยาฆ่าแมลงกับยาปราบวัชพืช หรือจัดตั้งเขตอนุรักษ์ผีเสื้อโมนาร์กขึ้นในพื้นที่รกร้างว่างเปล่านั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยครับ แต่นักวิจัยได้ลองทำแบบจำลองดูแล้วพบว่า ขอแค่เราเพิ่มแหล่งอาหารของผีเสื้อโมนาร์กในเมืองขึ้นมา ก็น่าจะช่วยปกป้องพวกมันได้แล้ว

อาหารของผีเสื้อโมนาร์กคือต้นรักดอกขาว ซึ่งเป็นพืชที่มีน้ำเลี้ยงอุดมสมบูรณ์ ผู้คนก็เลยคิดกันว่า เราจะใช้เงินที่น้อยลงตั้งเยอะ ส่งเมล็ดพันธุ์รักดอกขาวไปให้ชาวบ้านในละแวกนี้คนละซองได้ไหม ขอให้ช่วยกันหว่านเมล็ดพันธุ์ลงในสวนเล็กๆ ของเมือง ในสวนหลังบ้าน หรือตามลานดินรกร้าง เครือข่ายต้นรักดอกขาวเหล่านี้ก็น่าจะช่วยพลิกชะตากรรมของผีเสื้อโมนาร์กได้

กระบวนการนี้มีล้มเหลวบ้าง แต่ก็ประสบความสำเร็จอย่างน่าทึ่งไม่น้อยเหมือนกัน ผู้คนพบว่าแนวคิดนี้ใช้การได้จริง พอส่งเมล็ดพันธุ์รักดอกขาวไปให้ชาวบ้าน ในเมืองก็เริ่มมีสวนหย่อมต้นรักดอกขาวผุดขึ้นมาเรื่อยๆ