บทที่ 462 คำอำลาของนกยูงสีเขียว

นกยูงไทยเพศเมียก้าวเดินเนิบช้ามาจนถึงริมลำธาร มันเหลียวมองซ้ายขวาเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงดื่มน้ำ

“คุณพระ สวยมาก! เหมือนภูตตัวน้อยเลย!”

“คอเปล่งประกายวิบวับเลยอะ!”