บทที่ 594 ระบำกระเรียน

ฟางเหย่เล่าต่อ "หลังจากเรียนจบ สวีซิ่วเจวียนก็เดินทางไปทำงานที่เขตรักษาพันธุ์ธรรมชาติเหยียนเฉิงครับ

ตอนที่ต้องเดินทางไกลไปยังเหยียนเฉิง ซึ่งเป็นพื้นที่อพยพหลบหนาวของนกกระเรียนมงกุฎแดงและตอนนั้นกำลังอยู่ระหว่างการก่อตั้ง สวีซิ่วเจวียนไม่ได้พกอะไรติดตัวไปเลย นอกจากไข่นกกระเรียนมงกุฎแดงสามฟอง สำหรับเธอแล้ว ไข่สามฟองนี้ก็คือลูกนกกระเรียนสามตัว เป็นของขวัญที่เธอตั้งใจนำไปมอบให้เขตรักษาพันธุ์ฯ เหยียนเฉิง

ตลอดระยะทางห้าพันลี้ สวีซิ่วเจวียนดูแลไข่ทั้งสามฟองด้วยกระเป๋าหนังเทียมหนึ่งใบ กระเป๋าน้ำร้อนหนึ่งใบ สำลีซับน้ำครึ่งชั่ง และปรอทวัดไข้หนึ่งอัน การฟักไข่นกกระเรียนมงกุฎแดงด้วยมือคนนั้นยากมาก ถ้าอุณหภูมิเปลี่ยนไปแม้เพียงนิดเดียวก็อาจล้มเหลวได้ทันที