บทที่ 633 ยื่นหางใหญ่มาให้เอง

ฟางเหย่ขยับไอติมแท่งออกห่างไปอีกนิด!

หลี่จื่อพบว่า ต่อให้ตนเองจะยื่นหัวออกไปจนสุดและแลบลิ้นยาวแค่ไหน ก็ยังเลียไม่ถึงอยู่ดี

มันจึงเกยคางไว้กับกิ่งไม้ ตาคู่สีดำเป็นประกายจ้องเขม็ง หนวดสีขาวกระดิกดุ๊กดิ๊ก แลบลิ้นหอบหายใจเบาๆ