บทที่ 659 นกกระสาปากพลั่วหน้ามึน

หลิวเหว่ยได้ยินอาเมมิยะ โคโคโระเอ่ยชม แม้จะชมสวนสัตว์ไม่ใช่ชมตัวเขา แต่ก็พลอยรู้สึกยืดอกภูมิใจไปด้วยไม่น้อย

ทั้งสองเดินมาถึงทะเลสาบสัตว์ปีก!

สายลมเย็นสดชื่นพัดพาไอชื้นจากทะเลสาบ ผสานกลิ่นหอมอ่อนโยนละมุนละไมของมวลดอกไม้โชยมาปะทะหน้า