บทที่ 664 นากแสนซน

ลูกสิงโตตัวหนึ่งเดินวนเวียนไปมารอบตัวฟางเหย่ ใช้กรงเล็บตะกุยเสื้อผ้าของเขา พลางก้มหัวดมฟุดฟิด

แถมยังซนถึงขั้นกระโดดขึ้นไปเกาะหลังฟางเหย่ วางอุ้งเท้าไว้บนไหล่ แล้วใช้ลิ้นเลียคอของเขาอย่างสนิทสนม

ตัวนี้คือตี๋ตี๋ ตัวเดียวกับที่คราวก่อนหัวไปติดคาคบไม้นั่นเอง นิสัยค่อนข้างกระตือรือร้นและซุกซน อยู่นิ่งไม่เป็นแม้แต่วินาทีเดียว