บทที่ 681 นกกระสาปากพลั่วมอบขนนก

พวกลูกหงส์บินไปได้สักพักก็ร่อนลงสู่ผิวน้ำเพื่อพักผ่อน ลอยละล่องไปตามระลอกคลื่น ค่อยๆ ฟื้นฟูกำลังวังชา

“โธ่เอ๊ย จากลูกเป็ดขี้เหร่ในวันนั้น ตอนนี้กลายเป็นหงส์แสนสง่างาม เริ่มฝึกบินกันแล้วสินะ”

“การได้เฝ้าดูพวกมันเติบโตนี่แหละทัชใจที่สุดแล้ว!”