บทที่ 118 สินสอด

ลู่เหย่อดรู้สึกกระอักกระอ่วนไม่ได้ รีบเอ่ยขึ้นว่า "เมื่อกี้คุยโทรศัพท์ยังไม่ทันจบสายก็ตัดไป ผมนึกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นซะอีก เลยรีบมาดู พี่…ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

แม่ของลู่ซินที่อยู่ด้านหลังได้ยินเสียงคนคุยกันตรงหน้าประตูก็รีบเดินออกมา พอเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลายืนอยู่ตรงบันไดก็รีบยิ้มถาม "ลู่ซิน นี่แฟนแกเหรอ?"

"แม่ พูดอะไรน่ะคะ?" ลู่ซินทั้งโกรธทั้งอาย "นี่เพื่อนหนูค่ะ"