บทที่ 121 เสี่ยวลู่ผู้เปิดบรรยาย

เมื่อเห็นซ่งคั่วเดินจากไป ลู่เหย่ก็อดสงสัยไม่ได้ "คุณซ่งคนนี้ก็น่าจะเป็นนักสะสมตัวยงเลยสินะครับ?"

"เขาเนี่ยนะ? ช่างหัวมันเหอะ! นายคิดว่าเขาได้การ์ดเชิญมาหรือไง? มีคนหนีบเข้ามาด้วยชัวร์" เจ้าฉวนหัวเราะ "อย่าไปมองว่าเขาเป็นถึงรองประธานสมาคมนักสะสมเชียว พูดกันตามตรง นักสะสมตัวจริงหรือพวกนักลงทุนกระเป๋าหนักที่ไหนจะไปชายตามองสมาคมแบบนี้ เขามีกลุ่มปิดไว้แลกเปลี่ยนของเก่ากันเองทั้งนั้นแหละ แต่ก็นะ สมาคมนี้ใช่ว่าจะไร้น้ำยาซะทีเดียว ยังพอมีอิทธิพลกับพวกนักสะสมรายย่อยอยู่บ้าง เพราะงั้นพวกเราที่เปิดร้านของเก่าถึงพยายามญาติดีกับคนพวกนี้ไว้ ไม่ไปมีเรื่องมีราวด้วย นานๆ ทีก็แวะเวียนไปทักทายกันหน่อย ยังไงเปิดร้านทำมาหากิน ลูกค้าไม่ว่าจะรายเล็กรายใหญ่ก็คือลูกค้าหมดนั่นแหละ"

พอคุยถึงตรงนี้ ลู่เหย่ก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ จึงยิ้มแล้วเอ่ยว่า "พูดถึงเปิดร้านของเก่า ผมเองก็กะว่าวันข้างหน้าจะเปิดสักร้านเหมือนกันครับ"