บทที่ 133 ทำการบ้านมาอย่างดี

ลู่เหย่เดินเป็นเพื่อนหลินซูตระเวนชมแกลเลอรีในย่านเซ็นทรัลจนเกือบทั่ว นอกจากภาพวาดพอร์ตเทรตสีน้ำที่ได้มาฟรีในมือแล้ว หลินซูก็ไม่ได้ซื้อผลงานศิลปะชิ้นอื่นอีกเลย

อันที่จริงลู่เหย่ก็ไม่รู้แน่ชัดว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของการออกมาเดินดูแกลเลอรีของเธอคืออะไรกันแน่ จะมาซื้อภาพหรือแค่อยากมาเดินเล่นเฉยๆ แต่เขาไม่ซีเรียสอยู่แล้ว ยังไงนอนแกร่วอยู่ในโรงแรมก็ไม่มีอะไรทำ แถมฮ่องกงก็ไม่มีอะไรน่าเที่ยวเล่นขนาดนั้น อย่างน้อยสำหรับตัวเขาในตอนนี้ก็ไม่มีอะไรน่าสนใจจริงๆ

ยังดีที่การออกมาเดินเล่นเป็นเพื่อนเธอทำให้เขาเก็บตกของดีชิ้นใหญ่ได้แบบส้มหล่น เรื่องนี้แหละที่ทำให้เขาอารมณ์ดีไม่หาย