บทที่ 143 ห้องน้ำโบราณ

อาสองของหลงอ้วนได้ยินแล้วก็ชะงัก "ทำไมล่ะ ไม่เอาไปตลาดของเก่า แล้วจะให้เอาไปขายที่ไหน"

"น้องรอง เรื่องแค่นี้ยังดูไม่ออกอีกเหรอ ของแกที่มาที่ไปไม่ชัดเจน ขนาดเสี่ยวเหย่ยังดูออกว่าเป็นของเพิ่งขุดขึ้นมา แล้วพวกเขี้ยวลากดินในตลาดของเก่าจะไม่รู้ได้ยังไง" พ่อของหลงอ้วนขมวดคิ้ว "ฉันเตือนแกตั้งแต่แรกแล้วว่าอย่าใจร้อน แกก็ไม่ฟัง"

"คุณลุงพูดถูกครับ ของที่เพิ่งขึ้นจากกรุห้ามใจร้อนเด็ดขาด จะปล่อยของก็ต้องหาคนรู้จัก ตลาดของเก่าที่เป็นแหล่งซื้อขายโจ่งแจ้งแบบนั้นไปไม่ได้หรอก เกิดมีใครแจ้งเบาะแสขึ้นมา เบาสุดก็แค่โดนยึดของ แต่ถ้าหนักหน่อยอาจถึงขั้นติดคุกเลยนะครับ" ลู่เหย่เตือน