บทที่ 158 ของดี

หลินซูเดินมาส่งลู่เหย่ที่หน้าประตูสโมสรแล้วยิ้มพลางพูดว่า "นึกไม่ถึงเลยนะว่านายจะเก่งขนาดนี้ เวลาแค่แป๊บเดียวฟันเงินไปได้อีกเกือบร้อยล้าน เก่งกว่าหวังต้าหลินในประเทศเราซะอีก เป้าหมายเล็กๆ ร้อยล้านเนี่ยทำสำเร็จในไม่กี่นาทีเลยนะ!"

"พี่ยังไม่รู้เลยว่าต้นทุนของชิ้นนี้ผมได้มาเท่าไหร่ ก็มาฟันธงแล้วเหรอว่าผมได้กำไรไปร้อยล้าน" ลู่เหย่ยิ้มตอบ

"ยังต้องถามอีกเหรอ นายไม่ใช่เซียนเจี่ยนโหล่วมาตลอดหรือไง" หลินซูหัวเราะ "แล้วภาพวาดสัจนิยมยวดยิ่งที่ได้มาจากฮ่องกงคราวก่อนขายไปรึยังล่ะ"