บทที่ 160 ปรมาจารย์แห่งการแปลงโฉม

ลู่เหย่ขับรถจากโรงเรียนไปที่ ‘อี้ลู่เฟิงเฉิน’ ใช้เวลาตั้งชั่วโมงกว่า ทั้งที่ปกติใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ เจอช่วงเวลาเร่งด่วนตอนเลิกงานเข้าไปก็ช่วยไม่ได้จริงๆ

บาร์แห่งนี้ไม่มีห้องส่วนตัว ด้านล่างเวทีเล็กๆ มีโต๊ะกลมตัวเล็กวางอยู่หลายตัว แม้จะยังหัวค่ำอยู่ แต่ที่นั่งในร้านกลับแทบจะเต็มหมดแล้ว แสดงว่าอี้ลู่เฟิงเฉินนี่ฮอตปรอทแตกจริงๆ

ลู่เหย่ยืนมองอยู่หน้าประตูตั้งนานสองนานก็ไม่เห็นว่าหลินซูนั่งอยู่ตรงไหน ยกหูโทรหาก็ไม่มีคนรับสาย