บทที่ 172 คนที่เกิดมาเพื่อหากินกับการเจี่ยนโหล่ว

พอกลับมาถึงร้านที่เพิ่งเซ้งมาใหม่ เจ้าฉวนยังคงนั่งจิบชาอยู่ข้างในคนเดียว พอเห็นลู่เหย่กับหลงอ้วนเดินยิ้มร่าเข้ามา เจ้าฉวนก็เอ่ยปากทักขึ้นก่อนทันที "ยินดีด้วยนะ เถ้าแก่ใหม่ทั้งสองคน!"

"ยังต้องรบกวนให้เถ้าแก่เจ้าช่วยเฝ้าร้านให้อีก เกรงใจจริงๆ ครับ" ลู่เหย่หัวเราะ

"ไม่ต้องมาแกล้งทำเป็นเกรงใจเลย" เจ้าฉวนหัวเราะ "ฉันว่านายนี่ใจป้ำเกินไปหรือเปล่า ร้านนี้ดูบนดูล่างรวมกันทั้งหมดแล้วก็แค่หกล้านห้าแสนหยวน นายกลับใจกว้างแทบไม่ต่อราคาเลย ควักไปตั้งเจ็ดล้านหนึ่งแสนแปดหมื่นหยวนถึงได้มา"