บทที่ 185 รีบชิ่งกันเถอะ

แม้แสงไฟจะสลัว แต่ลู่เหย่ก็ยังมองออกว่าชายวัยกลางคนผู้เป็นคนขายนั้นหน้าดำทะมึนขนาดไหน

งานประมูลวันนี้ ฝ่ายคนขายขาดทุนยับเยินอย่างไม่ต้องสงสัย ไม่เพียงของปลอมจะขายแทบไม่ออก แม้แต่ราคาเคาะของแท้ก็ยังไม่สูง เพราะไม่มีใครกล้าสู้ราคากันเลย

ทุกคนในที่นั้นต่างมองลู่เหย่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นราวกับเห็นลิงกอริลลา นึกในใจว่าไอ้หนุ่มนี่โผล่มาจากไหนกัน ถึงได้เหมาไปคนเดียวถึงสิบสองชิ้น ในสถานการณ์แบบวันนี้ ช่างใจกล้าบ้าบิ่นดีแท้