บทที่ 202 นกโง่สวมแว่นกันแดด

การนั่งรถไฟความเร็วสูงจากปินไห่ไปปักกิ่งนั้นรวดเร็วทันใจ แค่สี่ห้าชั่วโมงก็ถึงแล้ว

แผนของลู่เหย่คือต้องแข่งฟิสิกส์ให้เสร็จก่อน จากนั้นค่อยไปจัดการธุระอย่างอื่นต่อ

การแข่งขันฟิสิกส์ไม่มีอะไรให้ต้องพูดถึงมากนัก แบ่งเป็นข้อเขียนสามชั่วโมงกับภาคปฏิบัติสามชั่วโมง ลู่เหย่ใช้เวลาไปแค่ห้าสิบนาทีกับหกสิบห้านาทีก็ปิดจ็อบเรียบร้อย เขาคาบปากกาไว้แท่งหนึ่งแล้วตรงดิ่งไปที่กองถ่ายของเซียวเวยเพื่อสมทบกับหลงอ้วนที่รออยู่ทันที