บทที่ 223 หนอนบ่อนไส้ในคลัง

คัมภีร์ 《วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร》 ฉบับพิมพ์แกะไม้ปีที่สองแห่งศักราชเทียนโซ่ว สมัยราชวงศ์อู่โจวแห่งราชวงศ์ถังที่นำกลับมาจากบ้านนอกนั้น สภาพจริงดีกว่าในความทรงจำมากนัก ข้อเสียเดียวที่ชวนเสียดายคือ คัมภีร์ม้วนฉบับนี้เดิมทีควรจะม้วนเป็นทรงกระบอก แต่กลับถูกพับทบจนกลายเป็นสมุดพับ ทำให้มีรอยยับเพิ่มขึ้นมาเพียบ

การบูรณะหนังสือโบราณซับซ้อนกว่าการซ่อมภาพวาดและอักษรพู่กันอยู่บ้าง ต้องค่อยๆ ทำทีละนิดละหน่อย สิ้นเปลืองเวลาและแรงกายอย่างยิ่ง

ยังดีที่ลู่เหย่มีเวลาเหลือเฟือ ซ้ำร้ายความอดทนของเขาในตอนนี้ ตัวเขาเองยังนึกเลื่อมใสจนแทบจะกราบ นั่งนิ่งไม่ขยับก้นอยู่ในห้องทำงานได้นานถึงสามสี่ชั่วโมง