บทที่ 255 ทุกคนได้ดีถึงจะดีจริง

สายโทรศัพท์เพียงสายเดียวจากหลินเทียนหมิงทำให้ทุกคนที่รับสายต่างตอบรับทันที ยกเว้นสองคนนั้นที่อยู่ต่างประเทศและไม่อาจรีบกลับมาได้จริงๆ

“ฉันโทรหาแค่นักสะสมรุ่นใหญ่หกคน ส่วนระดับพอกันกับฉันก็ไม่ได้โทรแล้วล่ะ” หลินเทียนหมิงยิ้มพลางวางสายโทรศัพท์แล้วเอ่ยกลั้วหัวเราะ “อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันกลัวว่าถ้ากวาดเรียกคนมาหมด แล้วของพวกนี้ถูกฉันเหมาซื้อไป สุดท้ายคนส่วนใหญ่ต้องกลับไปมือเปล่า มันจะไม่ค่อยดีเอา!”

ลู่เหย่ฟังแล้วก็พยักหน้า มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ถ้ามหาเศรษฐีบนทำเนียบฟอบส์โผล่มาพร้อมกันทีเดียวสิบหกคน ของโบราณระดับหลักสิบล้านขึ้นไปในร้านเล็กๆ แห่งนี้คงไม่พอให้แบ่งกันแน่