บทที่ 258 ไหนว่าตกลงกันแล้วว่าจะไม่แข่งราคากันไง

พอเดินดูรอบหนึ่ง ลู่เหย่เห็นว่าใกล้ได้ฤกษ์แล้ว จึงรีบเชิญทุกคนมาที่หน้าประตู

ทุกคนต่างบอกให้ลู่เหย่กล่าวเปิดงานสักสองสามคำ ลู่เหย่โบกมือพลางยิ้ม “ไม่พูดดีกว่าครับ ทุกท่านล้วนเป็นรุ่นใหญ่ระดับแนวหน้าทั้งนั้น ผมกับหวังหลงก็เป็นแค่เด็กเมื่อเทียบกับพวกท่าน พิธีรีตองพวกนี้ข้ามไปเลยดีกว่า ดึงผ้าเปิดป้ายกันเลยครับ”

พูดจบ เขากับหลงอ้วนก็ยืนขนาบคนละฝั่งประตู ทั้งสองกระตุกผ้าแดงเบาๆ เผยให้เห็นป้ายชื่อหน้าร้านในทันที